Graag breng ik het fijne initiatief Pulp deLuxe onder de aandacht: een online stripmagazine voor en door jonge auteurs van beeldverhalen en gepassioneerde vrijwilligers. Ikzelf reken me ook nog bij de ‘jonge’ auteurs, omdat ik beginnend ben. Ik weet alleen niet of zij dat ook zo zien, want telkens al ik met Pulp deLuxe in contact kom, heb ik de indruk dat mijn leeftijd mij parten speelt. En ook wel mijn kritische blik. 

Zo gebeurde het dat ik in mei vorig jaar met veel enthousiasme een strip van vier pagina’s instuurde. Pulp deLuxe is immers altijd op zoek naar gratis verhalen om op hun website te publiceren. Maar je moet wel geduld hebben voor je antwoord krijgt. In mijn geval bijna een jaar. Uiteindelijk kwam het er toch van: een verhaal van mijn hand op Pulp deLuxe. Leuk!

Met veel enthousiasme ging ik daarom ook in op hun call om een één-pagina-strip in te sturen, voor de vierde editie van GRID. Al evenzeer een tof initiatief waar je met graagte véél tijd in investeert, in dit geval om één unieke pagina uit te werken (zie hieronder: “D10S Existe”). 

Maar ja, dan merk je weer dat zo’n vereniging ter promotie van het stripverhaal zowel graag je geduld als je emoties op de proef stelt. Vandaag kreeg ik een e-mail: “Proficiat! Je bent geselecteerd voor de rondreizende GRID-expositie + 200 euro + publicatie in Stripgids.” Ik wist met mijn geluk geen blijf. Maar niet veel later volgde de ontnuchtering: ze hadden die gelukwensen naar alle inzenders gestuurd. Die e-mail moest een afwijzing zijn… 

Beste vrijwilligers van Pulp deLuxe: rammel a.u.b. niet zo met mensen hun voeten. In die ‘verontschuldigings’-mail staat dat jullie de volle verantwoordelijkheid voor de menselijke fout op jullie gaan nemen. Ik ben heel benieuwd hoe jullie dat gaan aanpakken? Ik zal twee tips geven. 

Ten eerste, stop er a.u.b. om van alles een wedstrijd te maken. Dat is typisch iets wat zo velen denken te moeten doen met creatieve mensen: een wedstrijdje organiseren voor architecten om een nieuw operagebouw te ontwerpen, een wedstrijdje organiseren voor illustratoren om een kinderboek te voorzien van prenten, een wedstrijdje organiseren voor grafische vormgevers om een nieuw logo voor onze multinational te ontwerpen… Want, ja, die creatievelingen vinden het altijd plezant om bezig te zijn met hun hobby. 

Dat doet me denken aan al die kruideniers die kleurwedstrijden voor kinderen organiseren en dan op goed geluk er wat kleurplaten uitkiezen. Natuurlijk, jullie hebben een externe jury ingeschakeld, maar als het dan écht de bedoeling is om een staalkaart te bieden van wat er op het vlak van striptekenen door amateurs in Vlaanderen (en daarbuiten) gebeurt, waarom zou je er dan voor kiezen om slechts tien werken te selecteren? 

Het is niet zo dat alle kinderen uit het dorp hun kleurplaat hebben ingeleverd, hé. Jullie kregen 112 inzendingen, schrijven jullie, waarvan er dus 102 een gelijkaardige mail hebben gekregen als ik. 102 tekenaars in de waan gelaten, om ze dan een gesubsidieerde opdoffer te geven. Weegt dat echt op tegen die 10 tekenaars die jullie vandaag gelukkig hebben gemaakt? 

Ten tweede, in jullie mail met verontschuldigingen zeggen jullie de volle de verantwoordelijkheid te nemen voor jullie immense flater. Doe dat dan ook, hé. Ik vind dat jullie de morele plicht hebben om iets te doen voor de honderd tekenaars die jullie emotioneel beduveld hebben. Spreek jullie spaarpot en contacten aan en maak een plezante uitgave waarin die honderd pagina’s staan afgedrukt (dat kan op krantenpapier, en waarom het resultaat niet te koop aanbieden?). Dan pas geven jullie mensen kansen, dan pas kunnen jullie ook doen wat jullie met die GRID-wedstrijd beogen: iets brengen “waarin verschillende stemmen, stijlen en vormen van beeldverhaal elkaar aanvullen”.