Tagarchief: strip

Proficiat! Of nee, toch niet …

Geef een reactie

Graag breng ik het fijne initiatief Pulp deLuxe onder de aandacht: een online stripmagazine voor en door jonge auteurs van beeldverhalen en gepassioneerde vrijwilligers. Ikzelf reken me ook nog bij de ‘jonge’ auteurs, omdat ik beginnend ben. Ik weet alleen niet of zij dat ook zo zien, want telkens al ik met Pulp deLuxe in contact kom, heb ik de indruk dat mijn leeftijd mij parten speelt. En ook wel mijn kritische blik. 

Zo gebeurde het dat ik in mei vorig jaar met veel enthousiasme een strip van vier pagina’s instuurde. Pulp deLuxe is immers altijd op zoek naar gratis verhalen om op hun website te publiceren. Maar je moet wel geduld hebben voor je antwoord krijgt. In mijn geval bijna een jaar. Uiteindelijk kwam het er toch van: een verhaal van mijn hand op Pulp deLuxe. Leuk!

Met veel enthousiasme ging ik daarom ook in op hun call om een één-pagina-strip in te sturen, voor de vierde editie van GRID. Al evenzeer een tof initiatief waar je met graagte véél tijd in investeert, in dit geval om één unieke pagina uit te werken (zie hieronder: “D10S Existe”). 

Maar ja, dan merk je weer dat zo’n vereniging ter promotie van het stripverhaal zowel graag je geduld als je emoties op de proef stelt. Vandaag kreeg ik een e-mail: “Proficiat! Je bent geselecteerd voor de rondreizende GRID-expositie + 200 euro + publicatie in Stripgids.” Ik wist met mijn geluk geen blijf. Maar niet veel later volgde de ontnuchtering: ze hadden die gelukwensen naar alle inzenders gestuurd. Die e-mail moest een afwijzing zijn… 

Beste vrijwilligers van Pulp deLuxe: rammel a.u.b. niet zo met mensen hun voeten. In die ‘verontschuldigings’-mail staat dat jullie de volle verantwoordelijkheid voor de menselijke fout op jullie gaan nemen. Ik ben heel benieuwd hoe jullie dat gaan aanpakken? Ik zal twee tips geven. 

Ten eerste, stop er a.u.b. om van alles een wedstrijd te maken. Dat is typisch iets wat zo velen denken te moeten doen met creatieve mensen: een wedstrijdje organiseren voor architecten om een nieuw operagebouw te ontwerpen, een wedstrijdje organiseren voor illustratoren om een kinderboek te voorzien van prenten, een wedstrijdje organiseren voor grafische vormgevers om een nieuw logo voor onze multinational te ontwerpen… Want, ja, die creatievelingen vinden het altijd plezant om bezig te zijn met hun hobby. 

Dat doet me denken aan al die kruideniers die kleurwedstrijden voor kinderen organiseren en dan op goed geluk er wat kleurplaten uitkiezen. Natuurlijk, jullie hebben een externe jury ingeschakeld, maar als het dan écht de bedoeling is om een staalkaart te bieden van wat er op het vlak van striptekenen door amateurs in Vlaanderen (en daarbuiten) gebeurt, waarom zou je er dan voor kiezen om slechts tien werken te selecteren? 

Het is niet zo dat alle kinderen uit het dorp hun kleurplaat hebben ingeleverd, hé. Jullie kregen 112 inzendingen, schrijven jullie, waarvan er dus 102 een gelijkaardige mail hebben gekregen als ik. 102 tekenaars in de waan gelaten, om ze dan een gesubsidieerde opdoffer te geven. Weegt dat echt op tegen die 10 tekenaars die jullie vandaag gelukkig hebben gemaakt? 

Ten tweede, in jullie mail met verontschuldigingen zeggen jullie de volle de verantwoordelijkheid te nemen voor jullie immense flater. Doe dat dan ook, hé. Ik vind dat jullie de morele plicht hebben om iets te doen voor de honderd tekenaars die jullie emotioneel beduveld hebben. Spreek jullie spaarpot en contacten aan en maak een plezante uitgave waarin die honderd pagina’s staan afgedrukt (dat kan op krantenpapier, en waarom het resultaat niet te koop aanbieden?). Dan pas geven jullie mensen kansen, dan pas kunnen jullie ook doen wat jullie met die GRID-wedstrijd beogen: iets brengen “waarin verschillende stemmen, stijlen en vormen van beeldverhaal elkaar aanvullen”.

“D10S Existe” (inkt, waterverf)

Stripgids Academie: de resultaten

Geef een reactie

Intussen heb ik voor de derde keer de hele Stripgds Academie in Turnhout doorlopen, telkens goed voor tien bijeenkomsten waarbij de top van de Vlaamse stripgilde een groep cursisten mee op sleeptouw nam. Van iedere docent heb ik weer iets anders bijgeleerd. Echt fantastisch. Mijn doel is uiteindelijk m’n eigen graphic novel rond te krijgen, waaraan ik sinds juni 2019 werk. Nog vier jaar te gaan, schat ik. Telkens ik de cursus doorlopen had, ben ik opnieuw begonnen… Dit keer blijf ik echter op de ingeslagen weg doorzetten. In oktober 2023 heb ik besloten, voor een tweede keer, de volledige graphic novel uit te schetsen, goed voor ruim 300 pagina’s (formaat A5). Ik wil eerst voldoende routine opdoen bij het tekenen, inkten en inkleuren. Momenteel heb ik nog veertig pagina’s te gaan. Daarna hoop ik met de uiteindelijke versie te kunnen starten en een uitgever te zoeken.

Deze editie van de Stripgids Academie heb ik vooral technische zaken bijgeleerd. De eerste opdracht was een verstripping van een kortverhaal van Johan Stuyck. Vorige editie had ik dat ook al met veel plezier gedaan. Dat eindresultaat is gepubliceerd in het novembernummer 2023 van Stripgids. Deze nieuwe tekening heb ik in potlood gemaakt, en digitaal ingeïnkt en ingekleurd. Het kleurenpalet heb ik geleend uit het geweldige Malaterre van Pierre-Henry Gomont. De lettering heb ik met de hand gedaan, gebaseerd op het uitgespuwde lettertype comic sans.

Verstripping van “Het Licht”, een kortverhaal van Johan Stuyck (potlood, digitale inkt en kleuren)

De jonge en bevlogen stripauteur Thibau Vande Voorde vroeg om een cover te ontwerpen op basis van enkele lijnen tekst die hij gehaald had uit een verder onbekend horrorverhaal (iets van Stephen King, gokten de cursisten). Thibau daagde me uit om verschillende stijlen te verkennen. Welke versie is nu de beste? Toegegeven, de titel had spannender gekund. Op de versie rechts heb ik op basis van de feedback een patroon aangebracht op de sofa, waardoor de figuren er meer uitspringen. Verder heb ik het gietertje een andere kleur gegeven. In mijn fantasie is het jongetje namelijk de oorzaak van de wildgroei aan cactussen uit het verhaal.

Twee versies van een imaginaire graphic novel (potlood, inkt, aquarel)

De bejubelde Joris Mertens, die een verleden heeft in de film- en televisiewereld, vroeg om een storyboard uit te werken, met veel aandacht voor camerastandpunten en decoupage. Ik had van de gelegenheid gebruikgemaakt om hem een scène uit mijn graphic novel voor te leggen. Heerlijk toch hoe hij echt mee heeft gedacht, plaatje per plaatje… tien pagina’s lang. Bij zijn feedback legde hij de nadruk op het voldoende afwisselen van standpunten, en tekeningen die binnen het kader blijven en die tot de rand van de pagina lopen (door Scott McCloud ‘bleeds‘ genoemd).

Fragment uit het voorontwerp van “De Grens” (inkt en aquarel)

Hou de pagina van Stripgids in de gaten als je zelf aan de volgende editie van deze uitmuntende cursus wilt deelnemen, of schrijf je in op de nieuwsbrief.